به موقع چگونه غلبه کردن را به شما خواهم آموخت. شما می خواهید پرواز کنید، ولی پرواز را نمی توان با پرواز آغاز کرد. ابتدا باید چگونه راه رفتن را به شما بیاموزم. و نخستین گام در راه رفتن، درک این نکته است، کسی که از خویشتن تبعیت نکند، دیگری بر او فرمان خواهد راند. سهل تر و بسیار سهل تر است که از دیگری اطاعت کنی تا خود، راهبر خویش باشی.
وقتی نیچه گریست/اروین یالوم/ سپیده حبیب/ کاروان
زندگی پشت سرمان، این عادت بد را دارد که اغلب از سایه بیرون می آید، به ما شکوه می کند، ما را به دادگاه می کشد. دور از بوهم، یوزف آموخته بود که گذشته اش را به حساب نیاورد. اما اکنون، "گذشته" همان جا بود، کمینش را می کشید، زیر نظرش داشت. یوزف ناآسوده، به خودش....
جهالت/میلان کوندرا/آرش حجازی/ انتشارات کاروان
قطارها
روی ریل حرکت می کنند
عاشق می شوند
فاجعه
آغاز می شود.
بانو و آخرین کولی سایه فروش/ کیکاووس یاکیده/ انتشارات کاروان
کوه پنجم/پائلو کوئلیو/آرش حجازی/ انتشارات کاروان
این جا نشسته ام
بر انتهای فوق العاده ای
یک ستاره
به تماشای نور
که خود را به سوی من می ریزد
نور می ریزد
خود را در
حفره یی کوچک
در آسمان.
زیاد خوشحال نیستم.
ولی می توانم ببینم
اشیا چه دورند.
لطفا این کتاب را بکارید/ریچارد براتیگان/ مهدی نوید، لیلا صمدی/ ناشر فرهنک صبا
اسم شخص را به فردی یگانه و ویژه مبدل می کند، کسی که گذشته و آینده، نیاکان و احتمالا اختلاف، پیروزی ها و شکست هایی دارد. انسان ها همان اسمشان هستند، به اسمشان افتخار می کتند، آن را هزاران بار در زندگیشان تکرار می کنند و خود را با آن کلمه هم ذات می دانند. اولین کلمه ای که بعد از کلمات عمومی "بابا" و "مامان" یاد می گیرند.
الیویا، جاویتز، ایگور، اوا.
اما روح اسم ندارد، حقیقت محض است، برای دوره معینی بدن را اشغال می کند و روزی هم ترکش می کند- بی اینکه خدا به خودش زحمت بدهد و روز قضا بپرسد :"تو کی هستی؟" خدا فقط می پرسد: " وقتی زنده بودی، عشق ورزیدی؟" جوهر زندگی همین است : توانایی دوست داشتن، و نه اسمی که در گذرنامه، کارت ویزیت یا کارت شناساییمان داریم. عرفای بزرگ اسمشان را عوض می کردند و گاهی برای همیشه اسمشان را کنار می گذاشتند. .
برنده تنهاست/پائولو کوئلیو/ آرش حجازی/ انتشارات کاروان
شاید خوندن چند سطری در مدح و ستایش یک کتاب یا بلعکس تاثیری داشته باشه توی انتخاب کتابی که می خوای از قفسه یه کتابفروشی بر داری.